برای تکثیر ماهی فیتر موارد زیر قابل ذکر است:

1 – انتخاب ماهی مولد :

هر تکثیری نیاز به داشتن مولدین خوب دارد.مولدی که بدنی سالم از نظر خصوصیات فیزیکی داشته(نقص بدنی نداشته باشد)،رنگی براق و زیبا داشته باشد،از سلامت و شادابی کامل برخوردار باشد،درتانکی با ماهیان سالم قرار گرفته باشد،از نظر اندازه بدن ،جفتها با یکدیگر تناسب داشته باشند،پیر نباشد،ترجیحا از جایی خریداری شود که تولید کننده اش به انتخاب وبه گزینی نسل خودش پرداخته باشد و ....

2 – تعداد ماهی لازم.بهتر است برای شروع کار از 2 نر و 3 تا4 مادهاستفاده شود.(احتمال آسیب دیدن ماهیان ماده در دوره تکثیر خصوصا برای افراد نوتجربه بیشتر بوده و ماهیان خریداری شده از بازار نسبت به ماهیان تولیدی خودمان ازتلفات بیشتری برخوردارند ( .

3 – عملیات بعد از خرید.
 می توانیم ماده ها را به تانک اجتماعی انتقال داده (با حفظ اصول قرنطینه ماهیان تازه وارد)و نرها را در جایگاه انفرادی قرار دهیم يا نرها و ماده هارا در جايگاههاي انفرادي نگهداريم.
 به ماهیان توجه لازم را کرده و اجازه میدهیم با شرایط پرورشی ما ) دماي آب ،كيفيت فيزيكي و شيميايي آب ،شرايط محيطي پرورش و ...) تطبیق یابند.بعد از گذشت 10تا 15 روز میتوانیم شرایط تکثیر را آماده کنیم.

4 – آماده سازی جایگاه تکثیر.ماهیان برای تخمریزی نیاز به جایگاهی مناسب دارند که علاوه بر فراهم آوردن شرایط فیزیکی و شیمیایی ومحیطی لازم برای والدین،باید برای تفریخ تخمهای گذاشته شده(بدنیا آمدن بچه ها) توسط والدین و سپری کردن دوران بسیار سخت و حساس نوزادی این ماهیان نیز مناسب باشد . شاید موارد زیر روشنگر این جايگاه باشد

.

- جایگاه نباید زیاد بزرگ باشد . ظرفی به گنحایش 15 تا 20 لیتر میتواند به خوبی مورد استفاده قرار گیرد.بزرگی بیش از اندازه جایگاه سبب دور شدن زوجین ازهم و اختفا ماده و به طول کشیدن دوره تخمریزی میشود. بعلاوه انجام وظیفه پدرانه ماهی نر (جمع آوری تخمها و لاروها) را بسیار سخت می کند.انتخاب جايگاه بزرگ براي اين كار ، مرحله تغذيه نوزادان را با مشكل مواجه خواهد ساخت

.

- ارتفاع آب 15 تا 20سانتیمتر مناسب است.ارتفاع بیشتر سبب فشار بیشتر به ماهی نر برای جمع آوری تخمها شده و از آن مهمتر فشار زیاد آب (ارتفاع زیادتر آب) برای لاروهای تازه از تخم درآمده خوب نیست

- جایگاه باید در جایی آرام و به دور از استرسهای بیرونی(تحریکات ناراحت کننده) قرارگیرد . (شدت نور خیلی زیاد نباشد،دستکاری داخلی و بیرونی صورت نگیرد ،از حرکات تند وپرصدا در اطراف جایگاه پرهیز شود و ...

- جایگاه میتواند کاملا ساده و بدون پوشش گیاهی باشد یا در آن ازگیاهان شناور در سطح و طبقات آب استفاده کرد . این گیاهان به ماهی کمک میکند تاحبابهای لانه اش را بهتر محصور کرده و احساس راحتی بیشتری بکند. توجه داشته باشید بودن گیاه علاوه بر مزایایی که دارد میتواند سبب به تاخیر افتادن دوره جفت گیری ماهیان شده و بار آلودگی آب را بیشترکرده و نر در آن سخت تر به دنبال ماده اش یا تخمها و نوزادان فروافتادهمیگردد.

جایگاهی بدون شن وهر گونه قطعات اضافی(گیاه و فیلتر و ...)،سبب آشنایی زودتر زوجین شده و مهمتر از ان، از آلودگی میکروبی کمتری برخوردار بوده و یافتن تخمها و نوزادان را برای نر بسیارراحت میکند.

- آبی تمیز ومناسب و تازه ،بهترین گزینه برای جایگاه تکثیر است .تمیزی آب امکان قارچ زدگی تخمها را به حداقل رسانده و زخمهای ماهی نیز در معرض آلودگی کمتری خواهد بود.جایگاه پر آب شده باید حداقل 24 ساعت قبل با شرایط دمایی جایگاه قبلی فایتر هم دما شدهباشد.
- یک قطعه پلاستیک فریزر (یا یک قطعه صفحه یونولیت ) به ابعاد تقریبی10 در 5 سانتیمتر (کمی کوچکتر یابزرگتر) باید در سطح آب قرار داده شود.

-  در اين مرحله جايگاه نيازي به گردش آب و تهويه ندارد.
 

-تنظیم دما درمحدوده مناسب در طول دوره تکثیر الزامی است.

–5 انتقال مولد: نمیتوانید ماهی نر و ماده را همزمان صید کرده و به جایگاه انتقال دهید.در این حالت هر دو زمان یکسانی برای آشنایی با محیط و يکدیگردارند.

- در هنگام انتقال سعی شود آب جایگاههای قبلی والدین در تانک تکثیر ریخته نشود.
- شايد بهتر باشدانتقال در عصر صورت گرفته شود .در صورت آماده بودن ماهيان، صبح روز بعد تخمريزي صورت ميگيرد.(تعدادي از ماهيان تخمگذار ترجيح ميدهند با شروع روز فعاليت تخمريزي راانجام دهند( .

 6 – صبر وحوصله با انتقال مولدين بهجايگاه تخمريزي ماهيان يكديگر را ديده و تغييراتي در فعاليتهاي داخلي بدن آنها وخصوصيات رفتاري و ظاهري آنها صورت ميگيرد.
- ماهيان از ديدن يكديگر به وجد آمده و رنگشان براق و تیره تر میشود و براي يكديگر باله هايشان را آرايش ميدهند.در اين مرحله اينكه كدام قوي يا ضعيف است مطرح نبوده و رفتارهاي آشنايي زوجين با يكديگر صورت مي گيرد.
- ماهي نر از ماده خود با حركات زيباي باله و شنا ،خواستگاري كرده و ماده با حركات مشابهي به آن پاسخ مي دهد.اگر پذيرش طرفين صورت گيرد ماهي نر به سمتي كه ميخواهد لانه درست كند شناكرده و ماده به دنبالش حركت كرده و گويا با يكديگر مي خواهند لانه بسازند.از اين مرحله به بعد ماهي نر بسرعت به ساخت و تكميل لانه پرداخته و خيلي زود تخمريزي صورت مي گيرد.
- اگر مراسم اوليه آشنايي به خير و خوشي تمام نشود و يكي از طرفين ، از انجام رسوم معمول تكثير نسل طفره رود . زد و خورد ماهيان آغاز ميشود.در بيشتر موارد ماهي نر است كه غالب مي باشد مگر اينكه ماهي ماده بزرگتر و قويتر باشد كه در اينحال ميتواند زخمهاي قابل توجهي به ماهي نر وارد كند.
- دعواهاي ماهيان نر با ماده در غالب اوقات به زخمي جدي و مهلك تبديل نمي شود.صدمات تا زمانيست كه ماهي نر برتري خود را با گرفتن چند گاز از باله ها و دم ماده (و گاه از پلوها)به وي به اثبات برساند . بعد از آن ماهي ماده بيشتر به گوشهاي از جايگاه خزيده و در نوبتهاي مختلفي در محوطه حضور مي يابد و در صورتي كه آمادگي داشته باشند با دعوت نر به زير لانه رفته و تخم ميريزند و گرنه در نوبتهاي مكرري ماهي نر از ارعاب و تشويق براي حضور ماده براي تخمريزي استفاده كرده و نهايتا در غالب موارد اين رفتارها به تخمريزي منجر ميشود.

در به نتيجه رسيدن اين رفتارهاي توليد مثلي به تخمگذاري، نبايد عجله كنيد و شرايط مناسبشان را به هم بزنيد .در صورتيكه زوجين برايتخمگذاري آماده باشند و يكديگررا بپذيرند،فرايند آشنايي با يكديگر تا تخمگذاري بين 5 تا 12 ساعت(كمتر از نيمروز) بطول مي انجامد.اما گاه به دلايل متعددي از جمله آماده نبودن شرايط جسمي و روحي و محيطي براي طرفين طول اين دوره به 7 تا 10 روز نيزمي رسد.
- در صورتیکه تخمگذاری بیش از یک تا دو روز طول بکشد باید به ماهیان غذا بدهید.غذایی کامل که آب را آلوده نکرده(پایداریش در آب زیاد باشد) و روزانه یک وعده و به حدی که در همان زمان خورده شود.7 – تخمگذاري ماهيبا تخمگذاري ماهي ماده نقش و وظيفه وي در توليد نسل آينده به اتمام ميرسد.ديگر حضور وي درجايگاه نه لازم است و نه درست.اينك بايد پدر مهربان وظيفه مراقبت از تخمها را به عهده بگيرد.
- ماهي ماده رابعد از تخم ريزي از جايگاه خارج ميكنيم.او خطر بالقوه و بالفعلي براي تخمها و يانوزادان از تخم در آمده است.حضور او (ماهي ماده) باعث فشار بيشتر جسمي و روحي به ماهي نر ميشود.از طرفي ماهي نر به حضور دشمن تخمها در محوطه لانه نميتواند بي تفاوت باشد و دائم بايد در حال دور كردن او از محوطه لانه باشد و از طرف ديگر اين تعقيب وگريز سبب ميشود تا جمع آوري و سازمان دادن تخمها و لاروها توسط ماهي نر به درستيصورت نگيرد.
- تخمها بسته به دماي آب حدود 24 ساعت بعد تفريخ ميشوند(كمي زودتر يا ديرتر(
- لاروهاي نو رس (بچه فايترهاي تازه از تخم در آمده ) داراي ذخيره غذايي به ارث برده از مادر هستند كه حدود 3 روز آنها را از تغذيه بينياز ميسازد.8 – عمليات پاياني
- در روز اول تفریخ تخمها،آنها بسیار کم حرکت بوده و ماهی نر به راحتی آنها را جمع آوری و مدیریت می کند.لذا خوب دیده نمیشوند.از روز دوم تفریخ شدن، فعالیتشان بیشتر شده و آنها رادر اطراف لانه و در حال سقوط از لانه یا در کف مشاهده می کنیم.ماهي پدر بدون تامل،از مرحله ريزش تخمها در مرحله جفتگيري تا سازماندهي و نگهداري تخمها و لاروها تا روز سوم بعد از تفريخ تخمها،بيدرنگ مشغول بازسازي لانه،جمع آوري تخمها و درمرحله بعد جمع آوري نوزادان از محوطه اطرف لانه و انتقالشان به لانه بوده است .اينكار سخت ،انرژي زيادي را طلبيده و او را به شدت خسته و نهايتا عصبي ميكند.يعني ازروز سوم تخمگذاري(روز دوم در آمدن نوزادها) تعداد نوزاداني كه از لانه خارج شده وبه اطراف پخش ميشوند بيش از اندازه اي است كه در هر بار جستجو و بازگشت به لانه توسط ماهي نر جمع آوري ميشود .اين شيطنت و نافرماني بچه ها در روز چهارم ازتخمگذاري (سوم از باز شدن تخمها)به حدي ميرسد كه ديگر ماهي نر قادر به سازماندهي آننبوده و از طرفي شدت فعاليت مداوم و سخت او را خسته و عصبي كرده است در اين مرحلهاست كه پدر مهربان ديگر توان انجام وظايف خود را نداشته و خود تهديدي براي بقاي لاروها(بچه ماهيها) به حساب مِي آيد.و بايد از جايگاه خارج شود.اين انتقال بسته به شرايط در روز سوم يا چهارم از تخمگذاري است.
- ماهیان فایتری که دوره تخمگذاری را به اتمام رسانده اند،از ذخیره غذایی بدنشان کاسته شده(رسیدن و خروج تخمها از بدن ماده وفعالیت شدید و مداوم نر)است و باید مورد توجه قرار گیرند.
- زخمهای برداشته شده در طول دوره تخمگذاری بر رویبدن ماده یا نر باید مورد توجه قرار بگیرد(هرچند غالبا جدی و کشنده نیست).باید پساز بازگرداندن آنها به جایگاههای اصلیشان نسبت به کاربرد مواد ضد عفونی کننده برای درمانشان توجه کرد.اين مرحله انتهاي فرايند تكثير و آغاز مرحله تغذيه ، مراقبت و پرورش نوزادان است.

ماهی های گوپی دارای رنگ های متنوع و زیبایی هستند که انواع آن عبارتند از :
گوپی پوست ماری – گوپی دم قرمز سنگاپوری – گوپی کمر مشکی سنگاپوری – گوپی دم زرد – گوپی دم آبی – گوپی دم خرگوشی – گوپی فانتزی و چندین نوع گوپی دیگر که اغلب نوع ماده این ماهی از نوع نر جثه بزرگتری دارد.

ماهی گوپی بسیار مقاوم است و با هر شرایطی خود را تطبیق می دهد. به سادگی تکثیر و پرورش داده خواهد شد و برای سایر ماهی ها هیچگونه مزاحمتی ندارد. براي نگهداري از ماهي گوپي توصيه مي شود آکوارومی کوچک با حجم 20 گالن همراه با مقدار زیادی گیاه آكواريومي نظیر java Fern و java Moss استفاده شود. گیاهان فوق مقاوم هستند و می توانند ترکیبات آب سخت را که برای گوپی ها مطلوب است تحمل كنند. ماهی گوپی معمولا PH در محدوده متوسط یعنی 7 (خنثی) را ترجیح می دهد اما می تواند خود را با شرایطی پایین تر تا 6 و در نهایت تا بالای محدوده 7 (نزدیک به 8) وفق دهد و ( اگرچه آنها آب سخت را به خوبی تحمل می کنند) سختی آب می بایست در حد متوسطی باشد. هنمچنین در مقابل سختی كم مقاومت نيستند. درجه حرارت محيط نگهداري آنها می بایستی پایین تر از 75 درجه فارنهایت باشد اما می توانند درجه حرارتی مابین 60تا 80 درجه فارنهایت را نيز تحمل کنند.

از گوپی ها استفاده گسترده اي براي كنترل پشه مي شود و به عنوان غذاي اين ماهي پشه هايي كه تهديدي براي انتقال بيماري مالاريا هستند را مي توان استفاده كرد.  شما می توانید در آکواریوم خانه خود به گوپی ها غذاهای خشک شده، فریزری، لارو قرمز رنگ پشه های ریز، توبی فیکس، میگوی آب شور و همچنین غذاهای آماده که حاوی حجم بالای سبزیجاتی نظیر Spirulina است، بدهید.
معمولاً اندازه این ماهیها در جنس نر 3 سانتی متر و ماده آن 6 سانتی متر است. 

نوع نر ماهی گوپی نسبت به ماده بسیار زیباتر و دم نرها دارای رنگهای متنوع و زیبایی می باشد. اندام بدن نرها نسبت به ماده ها ظریفتر و طول بدنشان کمتر است البته وجود پای تناسلی در کنار مخرج ماهی نر باعث می شود در سنین کم هم بتوان جنسیت آنها را تشخیص داد. ماهی گوپی ماده رنگ آمیزی کمتری دارد و دم آن معمولی است.

 گوپی نر، گوپی ماده را بارور می کند. به این صورت که از باله مخرجی اش یا همان منفذ تناسلی استفاده کرده و این کار را انجام می دهد. ماده هایی که باردار می باشند معمولا در محیط تاریک ظاهر می شوند و اطراف مخرج و همینطور بدنشان افزایش حجم پیدا می کند.

 نوع نر علاقه زیادی به خوردن نوزادان ندارد، اما نوع ماده تمایل بیشتری نشان می دهد. هر چه زمان بارداری و زایمان نزدیک تر می شود، رنگ محل مخرج ماهی ماده پر رنگتر و سیاه تر و شکم ماهی ماده بزرگتر می شود. گوپی ماده در دمای 27 درجه سانتیگراد بطور متوسط هر ماه یک نوبت زایمان می کند.

هیچ وقت گوپی ها و بارب ها را در کنار هم قرار ندهید زیرا بارب ها و مخصوصا تایگر بارب به ماهیانی با دم و باله زیبا و بلند همچوت انجل و گوپی حساسیت نشان خواهد داد و مدام در تعقیب آنها جهت گاز گرفتن حرکت می کند(شاید به دلیل حسادت ! ) .

طرز تشخیص جنسیت گوپی ها:

ماده :

الف- باله زیر شکم ماهی ماده پهن و بزرگ و گرد است.
ب- بدن ماهی ماده ساده و بی نقش و نگار است.
ج- زیر شکم ماهی ماده خال سیاه وجود دارد که وضعیت بچه ها را نشان می دهد.

نر :

الف- باله زیر شکم ماهی نر بصورت پای تناسلی کشیده و باریک است.
ب- اندام ماهی نر لاغرتر، کشیده تر و باریک تر است.
ج- دارای رنگهای گوناگون و نقش و نگار بیشتری است.

حمل و نقل ماهی :

 یکی از نکات ظریفیه که خیلی باید در موردش دقت کرد . وارد شدن ضربه به کیسه حمل ماهی ها , یا سرد شدن آب کیسه و یا کم شدن هوای داخل کیسه حمل و نقل باعث صدمات جبران ناپذیری به ماهی میشه که گاه در دراز مدت اثر خودشو نشون میده .

در موقع حمل و نقل ماهی و یا حتا خرید ماهی بهتره که از دبه های پلاستیکی کوچک استفاده بشه که هم جلوی ضربه های وارده رو میگیرن و هم توسط بعضی از انواع ماهی ها که زائده های تیزی دارن مثل لوچ دلقک , کیسه نایلونی پاره نمیشه و شما رو دچار دردسر نمیکنه .

بهتره نیمی از اون رو از آب پر کنید و باقی ظرف رو خالی بذارید . بهتر اینه که آب داخل دبه رو هم از منزل با خودتون بیارید چون معمولن آبی که توسط آکواریوم فروشی ها در کیسه های حمل ماهی پر میشه , حاوی بیماری هست و باعث میشه که آب آکواریوم شما آلوده بشه .

در صورتیکه از دبه استفاده نمیکنید , موقع خرید ماهی از فروشنده تقاضا کنید تا داخل کیسه ماهی شما رو با اکسیژن پر کنه و بعد اونو در داخل کیسه نایلونی سیاه رنگ قرار بده تا ماهی دچار استرس نشه .در موقع حمل ماهی همینطور باید دقت کنید که کیسه نایلونی در فضای سرد قرار نگیره . چون اغلب ماهی ها متعلق به آب گرم هستن و در صورت قرار گرفتن در هوای سرد بهشون شوک وارد میشه .

بعضی از ماهی های حساس مثل دیسکوس ها هم در موقع حمل و نقلشون باید خیلی احتیاط کرد وگرنه اگر دچار استرس و یا تغییر حالت شیمیایی یا حرارتی آب بشن , غذا نمیخورن و افسرده میشن و حتي میمیرن . برای اینکار باید اونها رو آب به آب کرد به روش زیر :

در کیسه رو خوب محکم کنید و لایه بیرونی کیسه رو خوب بشورید و کیسه رو توی آب آکواریوم قرار بدین و 20 دقیقه صبر کنین تا دمای آب کیسه با دمای آب آکواریوم یکی بشه

حالا در کیسه رو باز کنید و یک لیوان از آب داخل کیسه رو دور بریزین و دو لیوان از آب داخل آکواریوم رو داخل کیسه بریزین .

پنج دقیقه صبر کنید و در این پنج دقیقه کیسه رو همچنان روی آب معلق نگه دارین . حالا دوباره در کیسه رو باز کنین و این دفعه دو لیوان از آب کیسه رو دور بریزین و 3 لیوان از آب آکواریوم رو جایگزینش کنین و دوباره پنج دقیقه به همون ترتیب قبلی صبر کنین !

این کارها برای اینه که شرایط شیمیایی آب داخل کیسه و آب آکواریوم فرق می کنه و با این کار به طور تدریجی ماهی به شرایط شیمیایی آب آکواریوم عادت می کنه . مراحل بالا رو چندین بار تکرار کنید و هر دفعه با تعداد لیوان آب بیشتر و در آخر ماهی رو به آرومی با تور بگیرین و توی آکواریوم رها کنین .

ماهی هایی هم مثل پنگوسی و یا سیلور شارک ها در مواقع استرس وارونه یا مایل قرار میگیرن که اغلب این حالت در زمان حمل و نقلشون اتفاق می افته . در ضمن باید دقت کنید وقتی ماهی رو به منزل آوردین کیسه ماهی ها رو به همون صورت بسته برای مدت نیم ساعت در داخل آب آکواریوم قرار بدید تا دمای کیسه با دمای آب آکواریوم یکی بشه تا به ماهی ها در موقع انتقال شوک وارد نشه !بعضی از ماهی ها مثل سیلور شارک اگه دمای آب سرد باشه دچار سکته و مرگ میشن !

حمل و نقل گیاهان :

باید با دقت بیشتری از نظر انتقال بیماری و یا پارازیت های مزاحم و آفت هایی مثل حلزون انجام بشه . در ضمن گیاهان آکواریوم چون دارای ساقه و برگ تُردی هستن بنابراین احتیاط بیشتری باید کرد در موقع حمل و نقلشون و همینطور باید دقت کرد که برگها و ریشه اونها دائم مرطوب و خیس باشه وگرنه پلاسیده و خراب و بد شکل میشن .

بهترین روش برای حمل و نقل گیاهان استفاده از کاغذ مرطوب هست که دور گیاه پیچیده بشه و سپس در داخل کیسه ای نایلونی قرار بدیم .

بهتره قسمت ریشه گیاه در مقدار کمی آب قرار بگیره . بعد از خرید گیاهان آکواریومی , در ظرف آبی که قبلن آماده کردین و داخل اون به ازای هر لیتر آب 2 قاشق غذا خوری نمک و 5 گرم پرمنگنات پتاسیم ریختین , گیاه رو برای ضد عفونی شدن به مدت 10 دقیقه قرار بدین . نمک قاتل حلزون های قهوه ای و ریز آکواریوم و تخم اونهاست و نابودشون میکنه و پرمنگنات پتاسیم هم خاصیت ضد انگلی و ضد عفونی کنندگی داره و انگلهایی که روی گیاهان هستن رو از بین میبره .

بعد از مدت تعیین شده گیاه رو با احتیاط زیر شیر آب بشورید و در داخل آکواریوم بکارید .

نکته !!

بعد از خرید ماهی و آوردن اون به منزل , هرگز آبی رو که توسط فروشنده در داخل کیسه ریخته شده , به همراه ماهی وارد آکواریوم نکنید . بهترین روش این هست که در ظرفی تمیز که قبلن آماده کردید و توی اون محلول ضد عفونی کننده مخصوص آکواریوم و مقداری نمک ریختین , ماهی رو با تور داخل اون بندازید و بعد از یکساعت به آکواریوم اصلی منتقل کنید . معمولن بعضی از بیماریهای قارچی و انگلی که به پوست ماهی میچسبن توسط این روش قرنطینه کردن کوتاه مدت , از بین میرن و میتونید با خیال راحت ماهی رو به آکواریوم وارد کنید . چون خلاصی از شر بیماری های ماهی دشوار و وقت گیر هست و تلفات زیادی داره , پیشگیری بهتر از دمانه .

تور ماهیگیری :

این وسیله برای گرفتن ماهی ها بکار میره و باید دقت کنید که جنس تور از تورهای پارچه ای باشه , و نه تورهای فلزی که به بدن ماهی آسیب نرسونه و زخمی نشه .

در ضمن اگه ماهی هایی با اندازه های مختلف دارید تورهاتون رو هم متناست با اندازه ماهی ها انتخاب کنید چون گرفتن ماهی بزرگ با تور کوچک خطرناکه و ممکنه ماهی به زمین بیفته و ضربه بخوره و زخمی بشه و حتا بر اثر ضربه بمیره .

در موقع گرفتن ماهی با تور باید دقت کنید که دستتون رو بالای تور قرار بدین چون بعضی مواقع ماهی ها از تور به بیرون میپرن و آسیب میبینن .

نکته !!

بعد از هر بار استفاده از تور ماهیگیری بهتره تو رو در یک سطل که حاوی متیل بلو و آب نمک غلیظ هست بندازین تا تورتون همیشه تمیز و ضد عفونی باشه و باعث بیمار شدن ماهی ها نشه با فرو کردنش در آکواریوم .